http://www.inofolic.pl/wp-content/uploads/2016/05/Recepta-na-ciaze-jak-sie-leczyc.jpg

Recepta na ciążę – jak się leczyć?

by agnieszka

Według badań w Europie niepłodność dotyczy od 16 do 18% osób będących w związkach. W badaniach z ostatnich lat ocenia się, że 51% problemów z płodnością dotyczy mężczyzn, głównie z powodu znaczących zmian w nasieniu. Znaczny odsetek niepłodnych par ma problemy z uzyskaniem ciąży po obu stronach (około 40% leczonych).

Przyczyn powodujących trudności z zajściem w ciążę jest wiele. Tak samo jest wiele różnych form terapii. Współcześnie leczenie przyjmuje różne formy: od właściwie biernego „oczekiwania na cud natury” w przypadku naprotechnologii do sugestii, aby maksymalnie skracać czas terapii i stosować metodę najefektywniejszą – in vitro.

Leczenie problemów związanych z płodnością wymaga dużej uwagi, gdyż do każdej pary musimy podchodzić indywidualnie. Idealnie jest, gdy uda się ustalić rozpoznanie, a potem dostosować leczenie do oczekiwań pacjentów. W wielu przypadkach jednak natrafiamy na kłopot – wszystkie wyniki są prawidłowe, nie ma odchyleń w badaniach, a nadal nie udaje się zajść w ciążę. Taką niepłodność określamy mianem idiopatycznej, która to stwierdzana jest coraz częściej. Przy długim okresie oczekiwania na ciążę (powyżej 3 lat) pary te kwalifikowane są do leczenia metodami rozrodu wspomaganego – w tym in vitro.

Leczenie niestety jest ciągle pod presją upływającego czasu – szczególnie u par po 36 r. życia. Bywa,
że musimy je rozpocząć nawet przed upływem roku bezowocnych starań. Wcześniej wkraczamy z leczeniem również, gdy problemy z płodnością stwierdzono u obojga partnerów.

Leczenie

Rozpoznane przyczyny niepłodności automatycznie sugerują terapię. Możemy tu wyróżnić kilka podstawowych kierunków.

Zmiany anatomiczne w macicy, zaburzenia drożności jajowodów – to przyczyny około 1/5 problemów. Dlatego już na początku należy przeprowadzić badanie w tym kierunku. Leczenie chirurgiczne ma szanse być skuteczne w ok. 20 do 40% przypadków. Uzyskanie drożności choćby jednego jajowodu pozwala na próby zajścia w ciążę w naturalny sposób lub z zastosowaniem metod wspomaganego rozrodu, takich jak inseminacja domaciczna. Następnie około 1/4 to zaburzenia owulacji – bez względu na pierwotną przyczynę, trzeba rozpocząć postępowanie prowadzące do jej wywołania i stworzenia szans na naturalne zajście w ciążę. Terapia farmakologiczna jest nawet uzasadniona przed upływem roku niepowodzeń. Szczególnie, gdy pacjentki, u których rozpoznano problemy z owulacją, mają wcześniej objawy zespołu PCOS. Postępowanie lecznicze w tym zespole prowadzi do ograniczenia zaburzeń hormonalnych, co wpływa na samoistny powrót prawidłowej owulacji.

Pacjentkom z niezdiagnozowaną przyczyną niepłodności nie należy już na początku leczenia proponować stymulacji owulacji. Podobnie inseminację domaciczną można zaproponować pacjentkom w przypadkach z niewyjaśnioną niepłodnością dopiero z ponad rocznym wywiadem leczenia. Tak samo u tych z endometriozą ( I i II stopnia) oraz w przypadku zmian ilościowych i jakościowych w nasieniu partnera.

Schematycznie ujmując: procedury in vitro należy zaproponować, gdy przez okres roku nie doszło do ciąży, pomimo stosowanego intensywnego leczenia. Wśród przyczyn powodujących wcześniejsze wdrożenia takiego postępowania należy rozpatrzyć: wiek pacjentki, dotychczasowe próby leczenia i/lub stwierdzenie obniżonej rezerwy jajnikowej (wg zaleceń PTG).

zapłodnienie pozaustrojowe

agnieszkaRecepta na ciążę – jak się leczyć?